|
Tanıdığım biri var bana yakın çevremde
Gözleri hüzün yüklü
Kalbi pervane
Saçlarına karlar yağmış
Belinde sanki yük kaldırmış
Cökmüş sönmüş bir muma benzer
üstü
başı hep ayni
Gözleri hüzünü taşır
içinde
bir dert var onu kimse bilmez
Gurbeti herkes gibi hiç sevmez
Yüzü imanlı nurlu
Gören hayran kalır
Yorgun elleriyle bir metal kova taşır
içinde
odunu güzelce hazır
Eğile büküle yürür gelir
Yıllardır gizli sakladığı yere
Yaz olsa ayaz olsa
Kış olsa bahar olsa
Bizim dede hergün tam vaktinde ulaşır vazifesine
Oturur bir kenarda Allahın adını getirir
Dualar okur eski günleri aklına getirir
Kibritle yakar odunlarını
Seyre kalır alevlerin güzelliğine
Odun kokusu birden sarar her yeri
içine çeker mazidaki anılarla nefesini
Umrunda değil mühim değil onun için gelip geçenler
Deli sanır herkes onu görenler
Onun derdi başkadır
Dedemizin ici hüzünle taşmaktadır.
Nerden bilir anlar onu bu fani dünyaya dalanlar
Herşeyi maddiyete bağlayan insana benziyen hayvanlar
Bu dedenin başkadır ümidi
Mazisiyle yaşamak onun tek sevinci
Köyün yiğit genciydi yakışıklı temsilcisi
Dağların kurtu
Göklerin şahiniydi bir zamanlar
Küçük bir ailesi vardı anası babası bacısı
Sonra hayatın sünneti olan sıcak bir yuvası
Ne acıkta kalmıştılar ne darda
Mutluydular huzurluydular öz vatanlarında
Ne geldiyse gurbetten geldi başlarına
Savurdu hepsini dört bir yana
Cocuklari gurbet cocugu oldular
Çivilenip
kaldılar buralarda
Bizim dede kaldı tek başına
Ogün bugündür hergün kendine vazife alınmıs bu
görevi
Yakacak odunları dalacak alevlerin seyrine
Hatırlayacak öz köyünü mukaddes toprağını
Allahın adı düşmez dedemizin dilinden
Köyünün kokusu hiç gitmez düşüncelerinden
Dedemizin son istegi öz topraginda gömülmek
vatan severlik yiğitliktir bu isteği istemek
Allaha dua eder hergün dönmek ister vatanına
Elbet birgün kabul olacaktır dedemizin dualarıda
ALTUN_HIZMA
24-02-2007
|
