Siyasi Abu Garip hapishanesinin acılari

Sadun KÖPRÜLÜ

 

Başkent Bağdat’ta bulunan Abu garip hapishanesi, büyük bir hapishane olarak, birkaç bölüme ayrılmaktadır, ağır cezalar, hafif Cezalar bu bölümlerin birçoğu normal konuları, cezaları kapsamaktadır.

1-Abu garip ağır ceza hapishanesinde, Müebbet yirmi yıldan başlayan, yüz yıla kadar siyasi olmayan hapisler bulunmaktadırlar, birçoğunun yargıları adam öldürmek, uyuşturucu madde, silah çalma, kaçırma, ihtilas bankalar soyma, rüşvet. Tehdit etme ve başka siyasi olmayan olaylar.

2- Abu Garip hafif cezalar, bunların yargıları bir yıldan yedi yıla kadar olmaktadır hırsızlık, adam yaralama, araba olayları, rüşvet vermek, almak siyasi olmayanlar cezalar.

 

3-Abu Garip Siyasi olmayan idam bölümü, buda uyuşturucu madde, adam öldürme, kadın olaylar, tecavüz ve buna benzer olaylardan idam olunurdu.

4-Abu garip siyasi idam bölümü, burada başka devletlere Ajanslık yapanlarla, Saddam’a karşı duranlar, kötü konuşanlar, parti kuranlar, Dini, milli siyasi yönleri, görüşleri olanlar, sınır olayları, devrime kalkanlar, Türkiye, İran’a kaçanlar, ve bir yabancı kızla evlenmek başka bir devlete bilgi vermekle suçlanır, Türkiye, İran, Suriye ve başka devletlerle ilişkileri olanlar 159- 158- 146- 157- 204- 202- 175, 179  gibi maddelerle idam olurlardır. İdam bölümünün birkaç celladı vardır bunlardan Abu Vedat.

5-Abu garip siyasi hapishanesinde buluna koğuşlar, bölümler ise K- 1- K- 2 – K- 3- kapalı koğuşlar burada İran’a bağlı olan dini partiler Hizip Allah, Hizip Dava partileri gibi ve Saddam’a karşı duranlardır, Şii, Sünni ayrımı yapanlar, ve İnan, dünya ajansları olanlar bulunmaktaydı, burada binlerce insanlar 156- 159 maddesiyle yargılanarak, 1979 den 1989 yılına kadar kapılı K- 1- Kapalı- K- 2- bölümünde, en acı günlerini yaşamışlardır.

Ayrıca kapalı olmayanlar M- 1- M–2- M–3 – Lokanta–1 – lokanta–2- Medrese- Camalun- 1- Camalun-2- ve bu bölümlerinin dışarı alanları kapatılarak, orada binlerce hapis olan insanlar yaşamaktaydı.

 

6-Yapancılar bölümü, tam olarak İran, Almanya, İngiltere, Amerika, Türkiye, İsrail, Suudi Arabistan, Suriye, Kuveyt, Uman, Urdun ve başka devletlerin vatandaşları olarak, Irak’ta Ajans diye yargılanarak, uzun yıllar Abu Garip hapishanesinde kaldıktan sonra, 1984 yılında Abu Garip hapishanesinin başka siyasi olmayan özgür olanlar bölümünde göndermişlerdir.

Irak gizli servisi muhaberatına bağlı baplı olanlar 1- Mahzen tutuklunun burada soruşturması bitince, yargı evine gedmeden önce, burası bekletme yeri sayılırdı, her türlü baskı işkenceler bu bölümde uygulanmaktandır.

 

2-M–4 Irak Muhaberatına bağlı, bu bölüm burada Saddam’a karşı devrime kalkanlar ve Saddam tarafından önemli kişilerin bölümü olarak, buradan yargı evine gönderilirdiler, Saddam’ın önemli insanları olarak, bunların içinde bakanlar, askeri görevlilerde, sarayda ve Emniyette, muhaberat, istihbaratta çalışanlarda bulunmaktandır.

Abu Garip hapishanesinde Siyasi emniyet, İstihbarat, Muhaberat bölümünde, soruşturma işkence bölümleri bulunmaktaydı, buradan( Serve) Devrim yargı evine gönderilerek, idam yoksa Müebbet olunurdu,

Abu garip hapishanesinde birkaç oda gardiyanlara, Emniyet, Muhaberat subay yetkilerinin idi, sıkıyönetim olarak Abu Garibin etrafı tanklar, zırhlı arabalar, yeni silahlarla hapishanede olan insanları korkutulurlardı, tüm duvarlarda, işte, dışarıda çok sayıda bekçiler, nöbet tutmaktaydılar, kaçanlar idam olurlardı, yoksa aileleri yerlerine hapishaneye atılırdı. 

Abu Garip siyasi hapishanede bir küçük market dükkânı bulunmaktaydı, şeker, çay, pirinç, yağ, Ekmek, salta, sabun gibi eşyalar satılıyordu, bu market birkaç kişi anlaşarak para zoruyla, devir alırdılar, birde bir berber ve ütü yeri bulunmaktandır, bunun yanında hapisler Abu Garip dairesi tarafından kurulan mutfakta günlük her kes bedava çalışarak, hapisler için yemek yapılırdı, temizleme yapılırdı ve Ankarcı söylenen bir, iki kişi tarafından önle, akşam, yemekler dağıtılırdı ve kapalı yerlere de verilirdi, bu durum 1988 Saddam düşene kadar çok değişti, her şey yasaklandı, tüm özel siyasi Abu Garip kapalı hapishane döndü, hiçbir kimse öteki hapisleri görmesi olamazdı, baskılar, işkenceler hızlı olarak artmaktaydı, odalar hapislerin üstüne kilitlenerek aramalar başlayarak, yüzlerce saray Saddam’ın muhafız güçleri hapishaneyi yönetmeye o dönemde başlamışlardır günlük Spor yapmak büyük alana güneşte çıkmak bile,  yasaklandı, günlük her bölümden yüzden fazla insanlara işkence yapılırdı, Radyo dinlemek, kitap okumak eskiden olduğu gibi yasaklandı, Saddam’ın kitap, gazete, dergileri, televizyonu hariç saatlerce Saddam’ın konuşmalarını dinlemek, onu uygulamak kutsal bir görev sayılırdı, uygulamayanlara türlü işkence yapılırdı. Bu baskı, aramalara rağmen gizli olarak kulaklık ile küçük radyomdan Türkçe haberleri dinlemekle, gecenin son saatlerde gizli anne, babam tarafından getirilen Türkçe kitap, dergi, gazeteleri gecenin son saatlerinde okumaya başladım böylece 17 sene yaşamım okumayla, radyo ile geçmekteydi.

 

Abu Garip hapishanesinin gizli olarak zeminde, alt katta çok sayıda dünyadan haberleri olmayan, uzun yıllardan tutuklar vardır, Irak’ın her bir şehrinde, ilçesinde, köyünde bile gizli hapisler bulunmaktaydı, binlerce siyasi tutuklu kadınlar on yaşlarında çocuklarda gizli yerlerde yıllardan tutuklu olarak

Yaşayarak, çokları işkence altında ölmekteydiler, büyük hastanelerinin zemin alt katları hep hapislerle doluydular bunlardan Tip, Şaib, Kerede, Rezvaniya, Füzeliye, Badoş

Heyad, Suudi Arabistan sınırı ve Irak’ın güney, kuzeyinde, onlarca hapishane yapılmıştır.

 

Irak Saddam döneminde, genel olarak büyük hapishane sayılırdı, Saddam’ın çevresinden başka, artık Iraklıların hapishaneye girmeleri normal olmuştur, bir tek sözle Saddam yanlılarının yazmış oldukları raporla bile insanları idam edilmekteydi, Saddam’a karşı duranlar, bir kötü lef söyleyenlerde, ayrıca Saddam için çalışan ailenin içinde, dairelerde, hapishanede bile Saddam yanlılarının özel yerleri, özel görevlere sahip olmakla, kaldıkları odaları ve yatakları bile özel olurdu, çoğunluk ailelerini görerek, evlerine bile giderlerdir, çarşıya çıkarlardır, inerlerdir, Saddam yanları hapis oldukları sırada, hapislere karşı her türlü işkenceler baskılar yapardırlar, raporlar yazardılar.

 

Bir bölüm hapislerin yılları dokuz ay olarak, bizlerin ise on iki ay olmaya rağmen, fazla yıllarda hapishanede Aflardan yararlanmadan uzun süre kalmaktaydık.               

Abu Garipte uzun yıllardan Irak Türkleri milli davalarından dolayı idam olarak, birçok Türklerde üzücü hastalıktan dolayı onlardan iğne, ilaç kesilerek, verilmeden şehit olmuşlardır, Saddam rejimi Irak Türklerini bir Türkiye’den, milliyetçilik, Türkçülük davasından ve Türkiye ajansı, Türkiye’ye kaçmak suçuyla, ve bir bölüm Irak Türklerini İran’a kaçma, ve hizip dava, hizip Allah, Sünni, Şii ayrımı yapmak suçuyla idam etmiştirler, hiçbir genel aftan yaralanmadan uzun yıllar hapishaneye bırakılmışlardır.

 

Abu Garip hapishanesi özel siyasi yargı evinde, yargılarların bir çoğunluğu bilgili, bakan, elçi, yarbay, albay, yüz, bin başı, mühendis, avukat, öğretmen, öğrenci, yüksek diplomaları olan insanlar bulunmaktandır, özellikle Irak Türkleri kültürlü, diploma sahibi yüksek okular bitiren aydın insanlar sayılırdılar. 

 

Abu garip hapishanesinde, siyasi hapislere karşı yoğun olarak, baskı ve sindirme politikaları uygulanıyordu. Tüm faaliyetiler, radyo, Kitap okuma kontrol altında tutmaya çalışan muhaberat, emniyet güçleri sindirmeye çalışarak, İnsan Hakları uygulanmadan, idam ölüm işkenceler artmaktaydı.
Siyasi, Dini, milli İnançlar nedeniyle tutuklanan, hapis olan kişiler Abu Garip hapishanelerinde sistematik işkenceye maruz kalmaktaydılar, hapishanede bulunduğum sırada gizli yollarla işkenceye dair özel raporlar BM ve insan hakları kamuoyunun dikkatine gizli yolla sunmuştun. Ancak Irak’ın tüm hapishanelerde tutuk evlerinde işkence sona ermemiştir, tüm hızıyla devam etmekteydi.

Son yıllarda göz ardı edilemeyecek boyutlara ulaşan işkenceler, 1979 tarihinde Saddam iktidara geldiği sürede artmıştır ve işkence altında ölen Türkmenlerin cesetleri ailelerine bile verilmemiştir.
Abu Garip özel siyasi hapishanesinde, bulunan hapisler ayrıca yakınları, hapishanelerde yıllar boyu yaşananlar hakkında, bilgi vermeden korkarak, çekiniyorlardır, çünkü devlette muhalefet olmak büyük suç olduğunda dolayı tehlikeye düşerek cezalanacaklar.

Hapishanede yargılananlar çoğunluk jelâtin torba ile boğularak her tarafından kan akana kadar dövülerek, yalan yere bile konuşmakla boş suçla imzalamaya mecbur kalırdırlar.

baskılar, işkence gören hapisler güçlü olmasalar, yok olacaklardır.

Abu Garip hapishanesi, siyasi özel yargı evinin dört duvarları arasında bizler Saddam döneminde hiç mutlu olmadan, yene bizler başkalarına karşı Mutluluk vermeye çalıştık ve her milletin acısını, üzüntüsünü acımız saydık, ilgilendik tüm Türk dünyasında kardeşlerimize gözyaşı bile döktürmek, işkence yapılmak içimizi parçalamaktaydı. Tüm tutsak Soydaşlarımıza ağladık ölenlerin gizlice olursa da yaslarını tutuk, yüreğimiz milletimiz için coştu, yandı, bizler soydaşlarımıza dünyanın her yerinde hapishanesinde, dertlerine, acılarına üzülerek, yandık çare aramaya başladık, bence dünyanın her yerinde yaşam çok güzeldir, dikta rejimlerden özgürce yaşadığım zaman, başkaları tarafından sevinerek, insanları doğruda severekte dünyanın her yerinde hapishanesinde dertlerine, acılarına üzülerek, yandık çare aramaya başladık, artık bizim gibi acılar gören, çileler çeken kardeşlerimizi düşünmeliyiz, bizim görmüş olduğumuz sancıları duyarak,  yaşama güzel içli duyguyla bakmalıyız, nasıl olursa bir gün gelir kurtarırız, Saddam rejimi düşecektir diy, her an mutlukla, umutlarla yaşamaktaydık, Saddam döneminde yaşan işkence dramları bugün bir, bir ortalığa çıkarak, Arap Baas partisi yok olduktan sonra, Saddam’ın, Berzan El Tikriti idam olmasıyla Amerika Demokrasi, özgürlük getiri diye, Kürt peşmergelerı  kullanarak, ister kuzey Irak’ta ve Irak’ın her yerinde özellikle Kerkük, Telafer, Tuzhurmatu, Musul ve tüm Türkmenelinde, olaylar acı durumlar artmaktadır, bugün Irak’ın her yerinden tutuklanan Irak Türkleri, aileleri acı durumu yaşamakla, kanlı yaşlar dökmektedirler, her gün Türkmenelinde bombalı, öldürme, yakma, yandırma olayları dünya gündeminde göz ardı olarak,

yaşanan gizli vahşet gün ışığına yansımadan, batı dünya medyası bile Irak Türklerinin acılarından bahsedemiyor, Irak Türkleri Irak’ın her yerinde bulunan hapishanelerinde işkenceye maruz kalarak, umut dolu yaşamları sönmektedir.

Irak Türklerinin yıkılan güzel yaşantıları Amerika işgal altında, ayni Saddam dönemi gibi haksızlığa uğrayarak, ana haklarından peşmergelerin baskısıyla, yoksun kalarak, başka ülkelere kaçmanın yollarını arıyorlar.

 

Bugün Irak Türklerine Amerika kan, gözyaşı, ve yok olma yıkımdan, öldürme, patlama olaylarından başka bir özgürlük, Demokrasi getirmedi ve halada uygulanan insanlık dışı davranışlar sürmektedir, birçok insanlarımız Abu Garip ve Irak’ın birçok peşmergeler, Amerikalar tarafından yürütülen hapishanelerde bulunmaktadırlar, özellikle Telaferli, Erbilli, Tuzhurmatu, Kerküklü Türkler, bugün kendi haklarını savunanlara, direnişçi terörist diye niteliyor.

Bağdat Abu Garip özel siyasi hapishanesinde acı içkencilere, vahşiliklere bugüne kadar bir kuruluş sivil örgütler, insan hakları Saddam rejimine ve bugün Peşmergeler Amerika tarafından yönetilen Irak hapishanelerinde acı duruma dur diyen olmadan, artık İnsanlığa sığmayan bu işkence, baskılar durdurmalıdır ve tüm hapishanelerden Irak Türkleri özgür olunmalıdır, Saddam döneminde olduğu gibi, bugünde bu acı kanlı olaylar sürmektedir.

 

Mesut Berzan Hapishanelerinde gizli tutuklanan Türkler yaşamlarını kayıp etmek üzeredirler, bunlardan Erbil bulunan Telaferliler yanında Erbilli Emir İzzet altı seneye yakın gizli yerde tutuklanmaktadır, ayrıca Yaşar Telaferli.  Bizler Saddam döneminde Abu Garip özel siyasi hapishanesinden, tüm işkence baskılara rağmen, yanımıza görüşmeye gelenler yoluyla, birçok mektup raporlar yazarak, Evrensel İnsan hakları, BM, Uluslararası Af Örgütü  (Amnesty International) her türlü insan haklarını savunan kuruşlara göndermekle, bizler Türkiye, Türklükten siyasi ideoloji, Din ve Mezhep, siyasî düşünce suçlularından yargılanarak, işkenceyle, idam olarak tutuklanarak, uzun yıllar Abu Garip hapishanesinde hiçbir devlet yanımızda olmadan, dünyanın güzelliğinden, hoşluğundan, mutluğundan yoksun kalmamıza rağmen, ölüme, idama karşı varlığımızdan, milli mücadelemizden Türkçülük davamızdan, bıkmadan, yıkılmadan, yılmadan vazgeçmeden yaşamış olduğumuz tutsaklık yaşantımızı özgürlük dünyasında güzelleştirmeye, milli duygumuzla sürdürmekteyiz.